Knapsack wandelreis

Blog 2 – Taking off my shoes | the afterstory

* In september ben ik op reis geweest met The Knapsack Collective. Hierover heb ik twee blogs geschreven. In het Engels. Lees eerst blog 1 over de voorbereidingen.


“Feel the fear and do it anyway”. A sentence in a book I was reading, on my way to Portugal. It was exactly what I was doing. Traveling alone while feeling scared and courageous at the same time. That sentence became a motto that still resonates and inspires me back home.


In my first blog I talked about the preparations, facing my fears and getting out of my comfort zone. Now I want to share all the cool stuff that happened during the trip. And epiphanies I had along the way.


Taking my fears with me

Did you know that I have a huge fear of flying? I mean HUGE. The idea of surrendering to someone or something scares me. What if something goes wrong and I’m not able to do something? Yes, control-freak alert! So for me flying alone was the biggest fear to overcome during the trip.


But there was more! 8 fears for the price of 1! I was also:

  1. scared of being/traveling aloneCan I find the places where I have to go? Will I get lost?
  2. worried to get panic attacks – What if I get a panic attack and nobody helps me? Or I faint? Or…
  3. worried about travelling lightDo I have everything that I need? I even wanted to take a hair dryer. Euhh, how vain can you be? 😉 (but I didn’t!)
  4. worried if I could eat properly along the way – How am I going to handle my milk intolerance?
  5. worried about sleeping everyday in a different place – Can I get the rest that I need?
  6. not sure if I could manage to walk all the days – Am I strong enough mentally and physically?
  7. a little bit afraid of the group – Maybe someone doesn’t like me? Or the other way around.
  8. scared of heights – What if I’m scared to walk and I don’t want to go further?

Nice list right? 😉


Breathe in, breathe out

My fears were coming with me to Portugal. And I was going to take care of them J So I packed them with the rest of my stuff. And guess what? None of the fears took over me. They were there and I could handle it. Cool huh? Ok, it sounds super easy while reading this. But believe me, I was trembling when I stepped on the airplane. And even more when it took off. But my endless curiosity is bigger than my fear and I did it anyway!

I had an epiphany in the airplane just before taking off. Basically I have two options: I can choose fear or faith. If I choose fear it will be a horrible experience. When I choose faith I guess it will be ok. So I choose faith. And the fear flooded away. As quickly as it came, it disappeared as well. It sounds that easy and it is. We make things difficult by overthinking stuff.

I also had some helpful tools. Like making a crossword puzzle (trust me, it’s the bomb!)- to distract my mind. And I focussed on my breath. It’s always there, and you have to do it anyway. So use that thing! Counting breathing in and counting breathing out. It helped to calm down my monkey-mind.


Solo traveling

In total I spend 4 days on my own and 8 days with the group. I travelled by taxi, bus and train. And by foot. A lot by foot.. 😉 I was able to find all the places where I had to stay. Such a liberation to go beyond my fears. The nice thing about traveling alone is that you are more open and aware to your environment. And you can do whatever you want! Yeah, I could be unlimitedly selfish! Loved it! 😉

I had some beautiful encounters. I met a nice Belgium couple with a crying and screaming baby in the airplane. Which turned out to be a sort of angle. By comforting the girl I comforted myself in a way and was more at ease during the flight. And it was also nice that she stopped crying at one point 😉

The first night I met a Canadian guy on my way out of my Airbnb stay. We chatted a little and then spontaneously we decided to have diner together. We ate at a local place and spoke about life, traveling alone, fears and dreams. I was amazed by how fast you can get a real connection with a stranger.

Along the way – traveling to the point where I would meet the group – a German guy started chatting with me at the bus station. He went surfing and traveled alone as well. Such a nice short encounter! Made me smile 🙂

Also something went wrong. One night I was eating out alone. I ordered a nice salad and enjoyed it a lot. I wanted to make a picture, so I searched for my phone in my bag. While I was searching for my phone, I didn’t see my wallet. So I started searching for it. And searching. But no wallet! F*ck! I felt the panic rushing in. Oh no! What if I lost my wallet? Noooo!! I have to call the bank… I must check my saldo… lalalala. Ok, stop it! I tried to calm down my mind and called the waitress. I explained the situation and asked if I could check at the hostel if my wallet was there. She was suspicious and said I had to leave something of value. The only valuable thing I had with me was my phone. No way I was going to leave that! I needed my phone to find my way back to the hostel. Eventually I could leave me bag without my phone, so she knew I would come back. I walked as fast as I could to the hostel. I didn’t know the way back so I checked my phone. What do you think? Dead battery! You’ve gotta be freaking kidding me!! Total panic kicked in. I didn’t know the name of the hostel or the address. I had nothing. No phone, no money. OH. MY. GOD!! Somehow I managed myself through the panic (focused on the breathing) and tried to find my way back to the hostel. I recognized some shops and choose faith over fear. I can do this. I will find the hostel. After I took a wrong street and circling around a bit, I found the hostel after 10 minutes of walking. My God I was so relieved!! Even more when I found my wallet on top of my bed! I was so happy and proud of myself! I had to fully trust myself, that was the lesson I had to learn from this. Don’t become dependent on your mobile phone, Google Maps, whatever. Trust what is inside of you. Your memory, your gut feeling. And don’t forget your wallet 😉


Group traveling – walking the Fisherman’s Trail

I walked the Fisherman’s Trail with 5 other people, included Thomas and Roos, the coaches. In total there were 4 girls and 2 guys. Poor fella’s 😉 Immediately I felt comfortable and safe in the group. We had a shared goal, to walk the trail and get some insights along the way as well. It’s like you have an instant connection.

In total we walked for 7 days and we walked more than 100 kilometers. I guess about 120. And yes, I walked all of it. With my backpack. Most of it in loose/powdery sand. Fuck loose sand! But yeah, I did it! Without blisters as well! And off course I was sometimes tired and grumpy because my backpack was killing me. But the amazing views and the sound of the sea made everything ok.

I run out of words to describe how amazing it was. Better than I could ever hope for. During the trip I was in a state where I could totally surrender to everything. Something I didn’t experience for a long time. I didn’t check my watch for the time. I didn’t check my phone. I didn’t worry about when and where to eat. It was such a relief! There was so much space to experience, to reflect and to be creative. And I laughed so much, my God! Also about myself, I’m super clumsy. But it’s ok! It’s funny. For instance we were walking through a small forest and I got stuck with my backpack. And later my bamboo stick – which I had found along the way – got stuck in my hair. Don’t ask me how I did it, I don’t know. I have an unconscious talent for this sort of thing 😉

It was the best trip I have made so far in my life! I think everyone should go on a trip like this for at least once in their life. Why? To experience what you’re capable of and get (more) in touch with that power.


Coaching along the way

Thomas and Roos are such nice, talented coaches! They prepared several exercises along the way. For instance, almost all the days we started to walking one hour in silence. Sometimes they gave an assignment where we had to think about during walking. Afterwards we would discuss it. It’s so nice to walk without feeling the need to talk with anyone. I could enjoy everything around me even more. The views, the sound of the sea and birds, the walking.

To get coaching in nature is such a plus! It made me feel free. We would sometimes stop and sit at the beach. Just sit and watch. Or have a lunchbreak and/or do a coaching session, in small groups, one-on-one or with the whole group together. We spoke about why we participated, what we wanted to learn and what we wanted to leave behind. We actually made a droplist of items we wanted to leave behind. This could be physical things, but also a feeling or thought.

Also we did some yoga along the way, in the sand. And we sang in a karaoke bar, loudly and off-key. Loved it!! Everything we did had a huge fun-element in it. Also when we talked about serious stuff, someone (mostly Thomas) was joking and everyone had to laugh.


My insights

Do you remember my epiphany in the airplane: choosing fear or faith? Basically it’s applicable for everything in life. Do you make decisions based on fear or faith (love)? And do you let your behavior get affected by that? The rest of the trip this insight helped me by walking the trail and overcoming limiting thoughts and fears. All of the fears I summed up earlier didn’t happen. Ok, I was still afraid during flying, but I survived! I didn’t get any panic attacks, I had all the things I need (even too much), I slept easily every night at a different place (you’re physically so tired, you don’t care where you sleep ;). I ate food I shouldn’t eat because of my intolerance, but I didn’t have any pain or whatsoever. The group was perfect, everyone was nice and easy-going. All the worries were not true! At one point I was even standing still at a small part of a cliff. “Wait? What? Aren’t you scared of heights?” one of my travel buddies said.

I’m not saying I overcame all of my fears forever, but I found a way to deal with them. Something I can use for the rest of my life.

My appearance was also something I worried about upfront. I don’t see myself as very pretty and focus too much on the things I don’t like. Along the trip I realized that I am actually not so bad as I think. I look fine. Also if I don’t blow-dry my hair. And don’t where makeup. And don’t wear fancy clothes. What was funny, all the girls in the group told me that I have a nice figure and small legs. I always thought my legs were huge and fat and everything. Now I saw girls with bigger legs and I thought they were beautiful! Why was I so hard on myself? Now I like my not-so-fat-as-I-think-legs. And most important: they carried me all the way. They work! I feel grateful.


My plans for the future

For sure I want to travel more. On my own and with friends. This was such an amazing experience! I don’t have any concrete plans yet, but I know I will travel more often in the future. I want to take the time for a next solo-trip. I don’t have to rush things, I know it will come. Life will show me when it’s time.

My plans to maybe start a business on my own is something I’m going to investigate. I know the area’s I like: nature, being outdoors, coaching, writing/blogging/social media. So maybe I can make a combination of this in the future! Would be perfect 🙂 Or do all the things separate, that’s fine as well. I’m going to talk with people who inspire me. And put actions to words. When I got back home I received a message from someone to work on a concept that I created a couple of years ago. It was something I wrote down during the trip on my list to explore at home. It’s like the universe is answering to my ideas. Awesome!

Most important is that I fill my life with joy and do things I love. I want to be more outdoor and creative. Already I’m brainstorming with friends at home. Making moodboards, drawing, writing, reading. And me and a friend maybe want to give sup lessons next year. We already spoke with someone about the idea and she is enthusiastic! For the rest I will walk down the path of faith and see where it takes me. I’m excited!

Blog 1 – Walking out of my comfort zone

* In september ben ik op reis geweest met The Knapsack Collective. Hierover heb ik een blog geschreven. In het Engels. Benieuwd? Lees hieronder verder.


Call me indecisive, tossing and turning, someone who doesn’t know what to do, and you would be entirely right. Hate to admit it, but that’s me 😉


Well, I made a decision. It’s time to face my fears.

Wait, what?! Really? This hesitant girl has made a decision!


Facing panic

Let me take you back. A while ago I had a burnout, and that included enjoying some lovely panic attacks. The first one came out of nowhere, while I was driving my car. I thought I was going to die right then and there. Luckily, I found the courage to get back in the car again. I continued driving. Sweating, yes, and singing and screaming too, because my sister recommended me to do so. Apparently, this helps with anxiety, which I can confirm by now 🙂 When other panic attacks occurred, I could always go back to that empowering experience: I dealt with that horrible moment by simply facing the fear, and not let it take over. I knew that it would pass.


Facing solo-travel-fears

So here I am, ready for the next challenge: to face my fear of traveling alone. It’s not only the traveling part that scares me. It’s also about daring to trust my intuition and gut feeling, and to see I am capable to do this alone. I take things step by step: do you know the kid that tiptoes the water at the sea? The one that goes in a little, but then quickly withdraws and runs back? Well, this is how I prepared for my trip.

First, I decided to go in May. Then, I decided not to go in May. And now it will be September. And it’s OK. It’s OK not to be the kid that runs directly into the water and goes in with a splash. In the past I could be really disappointed with myself. I tried to be that fearless kid, sometimes even forced myself into it, but it merely caused a lot of stress. I had that burnout for a reason right? Now I realise I can take my time and take baby steps. I will enter the water, no doubt!

So I decided to cut the traveling-alone-thing into small pieces:

  1. Going away for a week(end) alone in The Netherlands (I did in June! It was great!)
  2. Going on a walking trip abroad with a group (September 2016 with the Knapsack Collective (I will write about it in my next blog)
  3. Travelling completely alone: for a weekend/week/month (to be determined)


Getting ready for the hiking trip

I’m going on a hiking trip with The Knapsack Collective. When I checked their website, I was hooked. I had to come along on one of these trips! Oh yeah, I’m super excited! And scared too, haha. Sometimes, I doubt the whole exercise: “Why do I want to do this? Why not go on a holiday with my boyfriend or friends? What do I want to prove?” I know that’s the fear talking: fear of the unknown. I don’t have to prove anything. I just want to expand my horizon, get out of my comfort zone. That’s where I learn the most.


What do I like about hiking so much? With every step I take it’s like I’m more grounded and more in touch with myself. I hope to experience this during the Knapsack trip as well. I’m very curious about the coaching and reflection sessions along the way. I hope to get more clarity on what I want to do. Do I want to start my own business or should I wait? What are the next steps I should take?


Taking off my shoes – afterstory

After the trip I will share my experiences with you in another blog. How was flying and traveling alone and what insights did I get? Did I make any decisions for my future? Keep you posted!

#Pietertje en de wijze levensles

Vandaag kwam ik Pieter van den Hoogenband tegen… op de fiets! Nee, niet zwemmend, maar fietsend. Dat was al een gebeurtenis op zich, maar het deed me wat toen ik hem zag. Niet als in ‘Oh-een-bn’er-aahhh’ of ‘Oohh-wat-is-hij-knap’ – ok, een klein beetje dan -, maar meer van ‘Hey, dat is iemand die concreet iets heeft bereikt’.

Een paar seconden na deze ‘encounter’ fietste ik voorbij het meest concrete wat Pieter tot dusver heeft (nagelaten): Het Pieter van den Hoogenband zwemstadion. ‘Goh, hij heeft een zwembad… en dan niet een opblaasbaar badje of een iets luxere uitvoering in de tuin. Nee, een echt zwembad, waar ik als kind al heen ging om te zwemmen en plezier te hebben’.

Dat zette me aan het denken… hoe doet Pieter dat? Wat is zijn drijfveer? Wat maakt dat hij dit heeft bereikt? Waarom lukt het mij – voor mijn gevoel – niet om iets concreets te bereiken? Een beetje jaloers ben ik dus wel op Pieter. Hij is ergens goed in… heel goed. Zou hij ooit zo hebben lopen twijfelen als ik? Het gevoel hebben vast te zitten in een (werk)patroon en niet weten wat te doen?
Als ik de pindakaas reclame moet geloven was Pietertje niet zo goed in voetbal. Niet zo goed is een understatement, zeg maar gewoon slecht. Stel, dat is waar… voelde hij zich uit het veld geslagen? Was hij boos of teleurgesteld in zichzelf? In de reclame zie je dat nadat hij vriendelijk op de bank wordt gezet – ‘Ga maar ‘ffkes wisselen jongen. Goed gedaan Pieter, het gaat steeds beter’ – z’n voetbalshirt uittrekt en een watertje in plonst. Alsof hij al wist, lul maar jongens, ik ben ergens anders goed in! Dit lijkt geen vraag voor hem, hij weet dat hij goed kan zwemmen en doet dat gewoon, zonder nog te sippen over het mislukte voetbal.

Maar wat als je niet weet waar je goed in bent? Wat doe je dan? Blijf je op de reservebank hangen of ‘duik’ je ergens anders in? Deze vragen wil ik je meegeven, denk er eens over na. Kies je voor het vertrouwde, waarin je eigenlijk niet zo gelukkig bent of ga je je dromen achterna en sla je het onbekende pad in? Ik kies voor het laatste en zie wel waar ik uitkom. Ik vertrouw op wat het leven voor mij in petto heeft. Wie weet dat ik ooit nog eens iets concreets achterlaat! Pieter(tje), bedankt voor deze wijze levensles!

#Inspirerend gedicht

Soms stuit je op teksten die je raken, zo ook onderstaand gedicht. Het geeft voor mij weer waar liefde en verbinding om draait. De liefde en verbinding met anderen, maar ook zeker met jezelf. Bedankt Eveline dat ik dit gedicht via jou heb mogen ontdekken!

Ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet
Wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of je het aandurft
Oog in oog te staan met de verlangens van je hart
Het interesseert me niet hoe oud je bent
Maar wel of je het aandurft voor gek te staan omwille van de liefde
Omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat leven heet

Het maakt me niet uit welke planeten jouw horoscoop beïnvloeden
Waar het om gaat is of je ooit
Tot de kern van je eigen verdriet bent doorgedrongen
En of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven
Je juist ontvankelijk hebben gemaakt, of dat deze
Je hebben doen terugdeinzen en afsluiten
Uit angst voor nog meer pijn
Wat ik wil weten is of je pijn die van mij of die van jezelf
Kunt laten zijn voor wat het is, zonder een vinger te verroeren
Zonder het te verbergen, te laten verdwijnen of vast te houden

Ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne en de jouwe
Of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase
Van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn
Realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen
Door herinneringen aan beperkingen vanuit je menselijk bestaan

Het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet
Wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen
Om trouw te zijn aan jezelf
Of je het aankunt om voor een verrader te worden uitgemaakt
Om verschoond te blijven van verraad vanuit je eigen ziel
Geef me een bewijs van je trouw
Opdat ik zal weten dat je vertrouwen waardig bent

Ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi en
is het leven zelf voor jou de Bron van waaruit jij je levenskracht kunt putten
Kun jij leven met fouten, zwakheden en kwetsbaarheid
Die van jou en mij, en toch aan de rand van een meer staan
En luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: “YES !”

Ik hoef niet te weten waar je woont en hoeveel geld je hebt
Wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen
Om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst
Op te staan en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen en anderen
Ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je gekomen bent
Wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent
Met mij door het vuur te gaan

Het gaat er niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd
Voor mij is het van groot belang van jou te horen
Welke innerlijke kracht jouw steun en toeverlaat is
Als al het andere om je heen is weggevallen
Of je alleen kunt zijn met jezelf
En of je het werkelijk goed hebt met jezelf
Wanneer het stil wordt, in eenzaamheid

Oriah Mountain Dreamer- een Indiaanse oudste

#Nieuwe baan gevonden!

Allereerst wil ik iedereen bedanken die op mijn vorige blogpost heeft gereageerd en deze heeft gedeeld. Ik heb zoveel positieve reacties, tips en interessante vacatures doorgestuurd gekregen! Dat had ik niet durven dromen! Echt super om te ervaren dat er zoveel mensen zijn die je willen helpen en meedenken. Bedankt daarvoor!

Het heeft zijn vruchten afgeworpen, want na nog geen maand thuis te hebben gezeten, heb ik een leuke baan gevonden! Ik ga per 13 juni aan de slag bij Philips als designer en heb er onwijs zin in! De komende tijd ga ik er keihard tegenaan en eind augustus ga ik voor 5 weken op reis naar Bali.




Zo zie je maar, door los te durven laten, te durven dromen en te durven vragen, is het me gelukt dit voor elkaar te krijgen in een korte tijd. Mijn reis heb ik geboekt, zonder te weten of ik voor die tijd een nieuwe baan zou vinden, maar ik voelde dat ik het moest doen. Ik heb voor mezelf gekozen en dat voelt goed. Het lijkt wel alsof het universum daardoor met mij meewerkt en nieuwe deuren voor me opent.

~Step forward into your life as you did when you were a child, when you believed anything was possible. The true joy of life is the journey. ~



#Nieuwe baan gezocht: wil jij mij helpen?

Na ruim twee jaar vol overgave gewerkt te hebben bij We/Provide, als social media manager & interactive designer, is het tijd voor iets nieuws! Ik ben vanaf juni op zoek naar een nieuwe baan in (online) communicatie, social media en webdesign. Ik ben gek op communicatie, in de breedste zin van het woord: online & offline. Ik wil me hier nog meer op toeleggen in een nieuwe uitdaging! Mijn ideale werkgever houdt zich bezig met maatschappelijke thema’s zoals; mens & gezondheid, duurzaamheid of kunst & cultuur.

Nu ik op zoek ben naar iets nieuws, ervaar ik veel tegenstrijdige gevoelens. Angst en onzekerheid, maar ook het gevoel van vrijheid en daadkracht. De wereld ligt aan mijn voeten, ik kan het invullen zoals ik het wil en ik durf weer te dromen! Mensen kunnen zichzelf zo vastdenken, zeker in een tijd waar zekerheden wegvallen. Hierin kun je vasthouden aan oude patronen en bang zijn voor wat komen gaat of je hebt vertrouwen in jezelf, de toekomst en laat los. Loslaten betekent niet dat je lui achterover kunt gaan hangen. Om je dromen te verwezenlijken zul je er wel wat voor moeten doen!

Precies op het juiste moment kwam ik het boek ‘Durftevragen en de Kracht van Sociale Overwaarde’ tegen. Wat een inspirerend boek! Het gaf mij het inzicht dat ik het niet alleen hoef te doen. Als ik concreet voor ogen heb wat ik wil, kan ik mensen om hulp vragen. Mensen willen je helpen, zijn bereid navraag voor je te doen en hun kennis te delen, als je het maar vraagt! Ode aan #dtv!

Je bent met een reden op mijn website terecht gekomen, wellicht heb je een bericht van mij gezien wat je interessant vond op Twitter of LinkedIn of heb je me per toeval via een zoekopdracht in Google gevonden. Het maakt niet uit wat de reden is, ik ben blij dat je er bent! Als ik je geraakt heb door wie ik ben, mijn tekst en/of mijn werk, wil ik je vragen of je mij wilt helpen bij mijn zoektocht naar een nieuwe baan. Wellicht ken jij (via-via) iemand in je netwerk waar ik iets voor kan betekenen of is er binnen de organisatie waar je werkt een interessante functie voor mij. Zou jij je nek voor mij uit willen steken?

Mijn vaardigheden:

– Kennis van en ervaring met social media kanalen: Facebook, Twitter, LinkedIn, Youtube, Slideshare, Pinterest, Google+, Foursquare, Vimeo etc.
– Schrijven van social media berichten & blogitems (voor verschillende doelgroepen)
– Foto’s maken begeleidend bij berichtgeving (producten, impressie op de werkvloer)
– Vormgeving van social media kanalen en afbeeldingen bij social media berichten
– Inrichting Facebook apps (vormgeving & HTML)
– Inrichting van (social media) monitoringtools, zoals Hootsuite & Netvibes
– Monitoren van social media kanalen en statistieken inzichtelijk maken
– Social media strategieën en richtlijnen opstellen
– Social media presentaties & trainingen verzorgen
– Ontwerpen van websites en nieuwsbrieven
– Ontwerp website/nieuwsbrief omzetten naar basis HMTL/CSS
– Kennis van en ervaring met CMS systemen

Alvast bedankt voor je hulp! En voel je vrij om mijn post te delen binnen je netwerk! 🙂